Susie Rut Einarsdóttir
| Susie fór í bæinn og Susie fór í búð Susie sat á torginu og var að éta snúð....... Reyndar var ég að borða churros sem er sætabrauð sem fæst á hverju götuhorni hérna... Algjört lostæti... Í stað þess að taka metro einsog venjulega ákvað ég að taka strætó heim til þess að fá smá útsýnistúr.. Það er mjög auðvelt að taka strætó hérna þar sem í gluggahorninu er alltaf skilti sem á er ritað svona helstu stoppustöðvar. Strætóar hérna eru nú að vísu engar 40 milljóna króna glæsireiðir einsog Reykjavíkurborg bíður uppá. Þetta eru skröltandi skrjóðir sem muna sinn fífil fegri. Á mínum vagni stóð Potrero, sem er mín metro stöð svo ég steig uppí vagninn og naut útsýnisins og lét dynkina ekki á mig fá. Vagninn stoppaði á Potrero, en ekki á sama stað og venjulega en út steig ég. Að sjálfsögðu steig ég út vitlausu megin. Útgangarnir eru sitthvoru megin við hraðbrautina. Mín megin er gott hverfi og nánast hættulaust. Hinumegin er annað hverfi, sem er kallað la Estrella eða Stjarnan. Það hverfi er allt annar heimur, getto eða fátækrarhverfi einsog við köllum á góðri íslensku. Ég leit í kringum mig og umhverfið leit ekki glæsilega út.. Meira drasl á götunni en ég á að venjast hérna í Mexicoborg og það þurfi aldeilis að lappa uppá húsin. Víkingablóðið sem þýtur um æðar mér gerði vart við sig og ég ákvað ég hlyti að finna leiðina heim eða éggetséðummigsjálf-tilfinningin. Fleiri hlutir en umhverfið gerðu mér ljóst að þetta væri ekki beverly hills Mexico þar sem köllin á eftir mér voru fleiri og hærri en venjulega ;guerrita, guerra, bonita, mama, mamasita.. (guerra:ljóska, ita er smækkunarending sem er mikið notuð í daglegu máli hérna.) Nokkrir bílar með ungum mönnum stoppuðu og buðu mér far hvert á land sem er, en svo vitlaus er ég ekki. Ung dama með barnavagn stoppaði og spurði hverju ég væri að leita að, ég hélt hún vildi vísa mér til vegar, en nei... Þessi unga móðir, varla meira en 18, með ungabarn og aðra stelpu hlaut að vera ekki meira en 2 ára var að selja dóp.. Þegar hér var komið við sögu leið mér einsog ég væri í bíómynd. Sem betur fer var ekki enn farið að rökkva svo að ég var ekki beint í neinni hættu,mikið fólk á ferli og ég var útjaðri hverfisins. Lítill strákur vísaði mér til vegar á leigubíla stoppustöð þar sem ég tók leigubíl heim. Hérna eru þúsundir leigubíla á ferli, en það eru nánast lög að taka bara leigubíla á þar tilgerðum stoppustöðvum sama í hvaða hluta borgarinnar þú ert vegna þess að þeir leigubílar eru skráðir og öruggir en milli hinna óskráðu geta leynst misyndismenn...... Forvitnileg ferð þessi... Þessi borg er algjör bíómynd. Þar til síðar |
Susie Rut Einarsdóttir
Lífið í Metro er alveg kapítuli útaf fyrir sig... Mannsmergðin sem ferðast með þessum máta á degi hverjum er talin vera um það bil 3 milljónir. Svo að þegar maður kemur inní vagninn á morgnanna er það bókstaflega maður við mann og varla að það komist síld á milli, svo mikil eru þrengslin. Mér er mikil huggun að á þessum löngu ferðalögum í lestinni (en ég þarf að ferðast í um 45 mínútur í lestinni til þess að komast á áfangastað) hefur samferðafólk mitt eitthvað til þess að skemmta sér við... En skemmtiatriðið er ég sjálf. Ég er hvítasta, ljóshærðasta og bláeygðasta manneskjan í metró og á mig er glápt líkt og nautin ku glápa á nývirki.... Annars sól og blíða hérna og ég passaði mig ekki í dag þannig að ég er komin með mjög skemmtilega rauðann háls..... Bið að heilsa óveðrinu |
Susie dansar polka......Susie Rut Einarsdóttir
| Það er alveg sama hvert maður fer í heimi hér alltaf finnur maður fyrir einhverskonar stéttaskiptingu...... Eins og stendur er ég nemandi við UNAM sem er einn af stærstu háskólum í heiminum, þetta er einsog heil borg og það ganga strætóar og allt inná háskólasvæðinu og litla Íslendingnum hefur tvisvar tekist að villast innan háskólasvæðisins. Deildin mín sem er sér háskóli heitir CEPE og er deild sem er ætluð útlendingum og stemmningin þar er svona svipuð og í amerískri táninga mynd. Í henni eru aðallega Asíubúar sem er kannski ekki furða þar sem þeir eru nú stærsti hluti íbúafjölda heimsins.´ Í miðju CEPE er garður þar sem nemendur safnast saman í hléum. Safnast saman er kannski ekki rétt til orða tekið þar sem við erum ekki beint saman. Í miðju garðsins hanga Suður Kóreu búar.. þetta fólk er svalara en svalt og er allt klætt sjúklega dýrum merkjafötum. Þeir brosa ekki til annara nemenda og þegar maður gengur framhjá þeim líður manni eisog maður sé ósýnilegur. Í hægra horninu eru Evrópubúar, aðallega þjóðverjar og ég fæ að vera með þeim ;) hippalegir strákar og stelpur sem eru nett Olgu-legar.... Á einum stað sitja nunnur frá Kína... öðrum lúðalegir ameríkanar... Japanir sem tala spænsku með sjúklega fyndnum hreim og hlæja sífellt að hlutum sem eru ekki fyndnir.... Indverjar sem eru allir með lófatölvur...... og þá eru þeir helstu upp taldir. Á milli 9 og 12 er ég í spænskutímum og valtíma eftir hádegi... Þar gerði ég stórmistök þar sem ég valdi tíma með hefðbundnum dönsum og sá fyrir mér Salsa og Merenge.. ó nei... Susie dansar POLKA.. sem er einn sá hallærislegasti dans sem uppi hefur verið.. og er ég því búin að vera kófsveitt að dansa polka með Japönum sem taka tímann mjög alvarlega... Hvað er fyndnara en Japanir að dansa polka??? En... meira síðar;) |
Washington DCSusie Rut Einarsdóttir
Ég hélt af landi brott núna síðastliðinn fimmtudag.. flaug til Baltimore og hafði ekki haft lukkuna með mér hvað ferðaskap varðar.. var búin að vera gubbandi alla aðfaranóttina og allan daginn.. ekki gott :( Flugið milli Baltimore og Houston gekk mjög vel... en þegar ég kom til Houston fór allt í klessu... ég var svo heppin að fljúga daginn sem þeir skipta yfir í sumartíma, svo allt flug fór í klessu og ég þurfti að bíða í 4 og hálfan tíma eftir flugi... ósofin og alein sat ég á flugvellinum og eignaðist 3 mjög fyndna nýja kunningja. Sá fyrsti sem gaf sig á tal við mig var sextugur mexicani sem hafði verið að taka myndir af mér, mér óafvitandi... sjettt... sá hafði frá ýmsu að segja.. hann hafði búið nokkrum húsalengdum frá Fridu Kahlo og átti meira að segja mynd eftir hana.. hann hafði verið á buisness ferðalagi þarna í Houston og var á leiðinni með sömu vél og ég... mér var bjargað frá þessum nýja aðdáenda mínum þegar næsti kunningi gaf sig á tal við mig.... |